27.12.10

bang bang




η ιστορια απο αστεια ως bitchy. αστεια οχι στο βαθμο που θιγεται ο ομοφυλοφιλικος ερωτας, αλλα στο επιπεδο της στιλιζαρισμενης καθημερινοτητας. ντραμα κουινς. αφενος αναρωτιεσαι τι του βρηκαν του μορφονιου (εκτος της εκπληκτικης του ομοιοτητας με αγαλματα του μεγαλου αλεξανδρου), αφετερου σκεφτεσαι πως η ξινη με το χαμογελο στοργικης 50s νοικοκυρας θελει ενα μπουκετο για να στρωσει. στο τελος νοιωθεις βαθυτατη συμπαθεια προς τον καημενο τον φρανσις. σ' ολη τη διαρκεια νομιζεις οτι ο Ντολαν διηγειται μια ιστορια που ραγιζει καρδιες, στο τελος ομως, με το εξαγριωμενο νιαουρισμα εκδικησης του φρανσις, το υπεροπτικο βλεμμα της Μαρι που μονο καλτ ελληνικες ταινιες μπορει να θυμιζει και το πισογυρισμα στην αμαρτια (και τον κουκλο λουι γκαρελ αυτη τη φορα) μαλλον σατιριζει μια ολοκληρη κουλτουρα (τη δικια του). "ο ερωτας ειναι μια επιλογη" και ολα ειναι μες στο μυαλο σου. κι αυτη η γνωση ειναι τοσο καθυσηχαστικη οσο και ικανη να σε καταστρεψει. ντον'τ τεικ λαιφ του σιριουσλι, νταρλινγκ.

my favorites: συνεντευξεις, φωτογραφια, μουσικη (η εκτελεση του bang bang απ' τη dalida αφηνει ιστορια)

22.12.10

.



I AM NEITHER A HOPE DEALER NOR A DOPE DEALER


(http://www.theerasers.blogspot.com/)

13.11.10

oh, i'm very much your peer



I saw so many depart like that/ all they'd ask for was a light/ theu settled for so little/ they had so little anger in them/ i hear their steps/ i hear their voices/ speaking of things quite banal/ like things you read in the papers/ like things you say evenings at home/ what are they doing to you, men and women/ you tender stones worn down too soon/ your appearances broken/ my heart goes out at the sight of you/ things are what they are/ from time to time the earth trembles/ misfortune only misfortune resembles/ so deep, so deep, so deep/ you long to believe in blue skies/ it's a feeling i know quite well/ i still believe at certain times/ i still believe, i must admit/ but i can't believe my ears/ oh, yes, i'm very much your peer/ i am just the same as you/ like you, like a grain of sand/ like the blood forever spilt/ like the fingers always wounded/ yes, i'm your fellow creature


bande à part



7.11.10




Girls who think guys will talk to them if they dress up like video game characters created by guys who are too scared to talk to girls is an even viciouser cycle than poverty.

DOs & DON'Ts - Vice Magazine Deutschland

3.11.10

μετακόμιση





ξύπνησα το πρωί

σα να είχες ξυπνήσει δίπλα μου

βγήκα στο δρόμο να σε συναντήσω

σ' ένα καφάσι ήταν μια εφημερίδα

που έγραφε πως ο Ιούνιος

ήταν ζεστός σαν τον πάτο του ωκεανού

και πως τα ψάρια χάνουν

τους συντρόφους τους γρήγορα

και πως μόνο τα κοράλια

μένουν σταθερά

στη θέση τους

σαν δαχτυλίδια στα χέρια

σαν υποσχέσεις

σαν ανοιξιάτικες μαργαρίτες

έτσι όπως συμπεριφερόμαστε

ελάσματα σε δυνατό άνεμο

κάθε καλοκαίρι

κάθεται στις σκάλες τις πολυκατοικίας

περιμένοντας

βγάζοντας μεγάλα κλαδιά

να δει ο ήλιος.



Κ.Β.

18.10.10

panda bear, self titled




2. "Mich mit einer Mond" (4:10)
6. "O Please Bring Her Back" (3:35)
7. "Ain't Got No Troubles" (3:59)
9. "Liebe auf den Ersten Blick" (4:41)
10. "A Musician and a Filmmaker" (4:30)
12. "Sometimes When It Hurts Bad Enough It Feels Like This" (4:01)
13. "A Lover Once Can No Longer Now Be a Friend" (5:11)


ομορφοι τιτλοι, πολυ ομορφοι τιτλοι :)
το αλμπουμ το εβγαλε στα 20 του
το καλοκαιρι απεκτησε μια κορη
καθε φορα που πηγαινω στο prenzlauer berg σκεφτομαι πως θα θελα να χα κι εγω κουτσουβελα...

23.9.10

σε κανενος το σπιτι

"....Σε μια χώρα όπου υπάρχει αδιάλειπτη συνέχεια της νομοθεσίας από το 1100 μ.Χ. περίπου, το ακόλουθο δικαστικό συμβάν έλαβε χώρα στις αρχές της δεκαετίας του 1990 (αν όχι στα τέλη της δεκαετίας του 1980):

Διαρρήκτης αποφασίζει να διαρρήξει μονοκατοικία εισερχόμενος από την καμινάδα, η οποία όλως περιέργως και κυρίως πρωτοτύπως εβρίσκετο στην οροφή της εν λόγω οικίας. Επειδή ο διαρρήκτης δεν διέθετε ελικόπτερο και συνεργάτη πιλότο, γεγονός που θα του επέτρεπε την άμεση είσοδο στην καμινάδα, όπως κάθε νορμάλ διαρρήκτης που σέβεται τον εαυτό του σκαρφάλωσε στην οροφή και άρχισε να παίρνει το δρόμο προς την καμινάδα. Για κακή του τύχη, όπως προς στιγμήν ζύγισε το θέμα, η οροφή έσπασε στο σημείο που αυτός περπατούσε με αποτέλεσμα να πέσει στο εσωτερικό της υπό διάρρηξη οικίας και να υποστεί πολλαπλά τραύματα. Το βρετανικό δικαστήριο απεφάνθη ότι οι ιδιοκτήτες της μονοκατοικίας όφειλαν να αποζημιώσουν αδρά το διαρρήκτη τους, διότι οι οροφές των μονοκατοικιών αυτών οφείλουν δια νόμου να συντηρούνται επρκώς από τους ιδιοκτήτες τους, προϋπόθεση που, αν είχαν φροντίσει να σεβαστούν, θα απέτρεπε τον τραυματισμό του διαρρήκτη μας, ο οποίος επιχείρησε να διαρρήξει το σπίτι με τη λογική βεβαιότητα ότι η οροφή ήταν καλοσυντηρημένη!"

www.konteiner.gr

my men



20.9.10

S, M, L, XL

είναι το πιο όμορφο βιβλίο που έχω δει.
μαζί με το natural history των herzog and de meuron.
μόνο που το δεύτερο είναι και ψωνισμένο.




11.8.10



sasha waltz, radio dept., sasha waltz, raveonettes, sasha waltz, radiohead, sasha waltz, a hawk and a hacksaw, sasha waltz, tune yards

sasha waltz ρεεεεεεε!

1.8.10

αλλά πού

ήθελα να γράψω διάφορες χαζομάρες τις τελευταίες μέρες, για την μπλε μπανάνα, για ένα υπέροχο διαμέρισμα στο Neukölln, αλλά κυρίως για τον Wim Wenders, που άνοιξε προχθές την ταινία του chambre 666 στον Arsenal, το πόσο καλός αφηγητής είναι, πόσο απολαμβάνει να λέει ιστορίες κι εμείς να τον ακούμε και να γελάμε, για το πώς κινδύνεψε να σταματήσει τα γυρίσματα του Faraway so close γιατί δεν είχε άλλα λεφτά, τη ζωή του στο Παρίσι και την Cinémathèque, τον Κόπολα, το πώς κινδύνεψε η Αλίκη στις πόλεις να μην γυριστεί ποτέ, για τον καημένο τον Αντονιόνι, που στο chambre 666 είχε πάρει τόσο σοβαρά την ερώτησή του και ανησυχούσε ν' απαντήσει επαγγελματικά, τον Σπίλμπεργκ, που μιλούσε μόνο για λεφτά, τον Paul Morissey, που έλεγε πως προτιμάει την τηλεόραση απ' τις ταινίες, την Αna Carolina που την είχε δει καλλιτέχνης, τον Fassbinder που πέθανε λίγες βδομάδες μετά τη συνέντευξη, τον Γκοντάρ, που μιλούσε σα να 'παιζε σε ταινία του....

αλλά πού χρόνος

σήμερα είδα την διπλωματική του, summer in the city, με το Μόναχο και το Βερολίνο μέσα στα χιόνια και από πίσω να παίζει το κομμάτι των lovin spoonfool, και αμέσως μετά το i want you των troggs, οπότε θυμήθηκα αυτή τη διασκευή του Πινέλι και χαμογέλασα


update:
θυμήθηκα ένα βιβλίο του Wenders που είχα βρει στις Βρυξέλλες, λεγόταν once



Wim Wenders, Lounge Painting #1, Gila Bend, Arizona, 1983


It took me hours to find somebody

who could open up the lobby

of the old "Stout's" hotel on Main Street in Gila Bend.

It had been closed for years already.

That painting over the Coke machine haunts me ever since.

It's the dream version
of the perfect beginning 

of a road movie.