26.9.10
23.9.10
σε κανενος το σπιτι
"....Σε μια χώρα όπου υπάρχει αδιάλειπτη συνέχεια της νομοθεσίας από το 1100 μ.Χ. περίπου, το ακόλουθο δικαστικό συμβάν έλαβε χώρα στις αρχές της δεκαετίας του 1990 (αν όχι στα τέλη της δεκαετίας του 1980):
Διαρρήκτης αποφασίζει να διαρρήξει μονοκατοικία εισερχόμενος από την καμινάδα, η οποία όλως περιέργως και κυρίως πρωτοτύπως εβρίσκετο στην οροφή της εν λόγω οικίας. Επειδή ο διαρρήκτης δεν διέθετε ελικόπτερο και συνεργάτη πιλότο, γεγονός που θα του επέτρεπε την άμεση είσοδο στην καμινάδα, όπως κάθε νορμάλ διαρρήκτης που σέβεται τον εαυτό του σκαρφάλωσε στην οροφή και άρχισε να παίρνει το δρόμο προς την καμινάδα. Για κακή του τύχη, όπως προς στιγμήν ζύγισε το θέμα, η οροφή έσπασε στο σημείο που αυτός περπατούσε με αποτέλεσμα να πέσει στο εσωτερικό της υπό διάρρηξη οικίας και να υποστεί πολλαπλά τραύματα. Το βρετανικό δικαστήριο απεφάνθη ότι οι ιδιοκτήτες της μονοκατοικίας όφειλαν να αποζημιώσουν αδρά το διαρρήκτη τους, διότι οι οροφές των μονοκατοικιών αυτών οφείλουν δια νόμου να συντηρούνται επρκώς από τους ιδιοκτήτες τους, προϋπόθεση που, αν είχαν φροντίσει να σεβαστούν, θα απέτρεπε τον τραυματισμό του διαρρήκτη μας, ο οποίος επιχείρησε να διαρρήξει το σπίτι με τη λογική βεβαιότητα ότι η οροφή ήταν καλοσυντηρημένη!"
www.konteiner.gr
Διαρρήκτης αποφασίζει να διαρρήξει μονοκατοικία εισερχόμενος από την καμινάδα, η οποία όλως περιέργως και κυρίως πρωτοτύπως εβρίσκετο στην οροφή της εν λόγω οικίας. Επειδή ο διαρρήκτης δεν διέθετε ελικόπτερο και συνεργάτη πιλότο, γεγονός που θα του επέτρεπε την άμεση είσοδο στην καμινάδα, όπως κάθε νορμάλ διαρρήκτης που σέβεται τον εαυτό του σκαρφάλωσε στην οροφή και άρχισε να παίρνει το δρόμο προς την καμινάδα. Για κακή του τύχη, όπως προς στιγμήν ζύγισε το θέμα, η οροφή έσπασε στο σημείο που αυτός περπατούσε με αποτέλεσμα να πέσει στο εσωτερικό της υπό διάρρηξη οικίας και να υποστεί πολλαπλά τραύματα. Το βρετανικό δικαστήριο απεφάνθη ότι οι ιδιοκτήτες της μονοκατοικίας όφειλαν να αποζημιώσουν αδρά το διαρρήκτη τους, διότι οι οροφές των μονοκατοικιών αυτών οφείλουν δια νόμου να συντηρούνται επρκώς από τους ιδιοκτήτες τους, προϋπόθεση που, αν είχαν φροντίσει να σεβαστούν, θα απέτρεπε τον τραυματισμό του διαρρήκτη μας, ο οποίος επιχείρησε να διαρρήξει το σπίτι με τη λογική βεβαιότητα ότι η οροφή ήταν καλοσυντηρημένη!"
www.konteiner.gr
20.9.10
S, M, L, XL
είναι το πιο όμορφο βιβλίο που έχω δει.
μαζί με το natural history των herzog and de meuron.
μόνο που το δεύτερο είναι και ψωνισμένο.
μαζί με το natural history των herzog and de meuron.
μόνο που το δεύτερο είναι και ψωνισμένο.
19.9.10
31.8.10
11.8.10
1.8.10
αλλά πού
ήθελα να γράψω διάφορες χαζομάρες τις τελευταίες μέρες, για την μπλε μπανάνα, για ένα υπέροχο διαμέρισμα στο Neukölln, αλλά κυρίως για τον Wim Wenders, που άνοιξε προχθές την ταινία του chambre 666 στον Arsenal, το πόσο καλός αφηγητής είναι, πόσο απολαμβάνει να λέει ιστορίες κι εμείς να τον ακούμε και να γελάμε, για το πώς κινδύνεψε να σταματήσει τα γυρίσματα του Faraway so close γιατί δεν είχε άλλα λεφτά, τη ζωή του στο Παρίσι και την Cinémathèque, τον Κόπολα, το πώς κινδύνεψε η Αλίκη στις πόλεις να μην γυριστεί ποτέ, για τον καημένο τον Αντονιόνι, που στο chambre 666 είχε πάρει τόσο σοβαρά την ερώτησή του και ανησυχούσε ν' απαντήσει επαγγελματικά, τον Σπίλμπεργκ, που μιλούσε μόνο για λεφτά, τον Paul Morissey, που έλεγε πως προτιμάει την τηλεόραση απ' τις ταινίες, την Αna Carolina που την είχε δει καλλιτέχνης, τον Fassbinder που πέθανε λίγες βδομάδες μετά τη συνέντευξη, τον Γκοντάρ, που μιλούσε σα να 'παιζε σε ταινία του....
αλλά πού χρόνος
σήμερα είδα την διπλωματική του, summer in the city, με το Μόναχο και το Βερολίνο μέσα στα χιόνια και από πίσω να παίζει το κομμάτι των lovin spoonfool, και αμέσως μετά το i want you των troggs, οπότε θυμήθηκα αυτή τη διασκευή του Πινέλι και χαμογέλασα
update:
θυμήθηκα ένα βιβλίο του Wenders που είχα βρει στις Βρυξέλλες, λεγόταν once
It took me hours to find somebody
who could open up the lobby
of the old "Stout's" hotel on Main Street in Gila Bend.
It had been closed for years already.
That painting over the Coke machine haunts me ever since.
It's the dream version
of the perfect beginning
of a road movie.
αλλά πού χρόνος
σήμερα είδα την διπλωματική του, summer in the city, με το Μόναχο και το Βερολίνο μέσα στα χιόνια και από πίσω να παίζει το κομμάτι των lovin spoonfool, και αμέσως μετά το i want you των troggs, οπότε θυμήθηκα αυτή τη διασκευή του Πινέλι και χαμογέλασα
update:
θυμήθηκα ένα βιβλίο του Wenders που είχα βρει στις Βρυξέλλες, λεγόταν once
Wim Wenders, Lounge Painting #1, Gila Bend, Arizona, 1983
It took me hours to find somebody
who could open up the lobby
of the old "Stout's" hotel on Main Street in Gila Bend.
It had been closed for years already.
That painting over the Coke machine haunts me ever since.
It's the dream version
of the perfect beginning
of a road movie.
29.7.10
τετάρτη
Hennigsdorf, φύση, φύση, φύση, ακούγαμε joanna newsom και μια κασέτα με μια συναυλία των belle and sebastian, βάζαμε ξανά και ξανά τα σημεία που μιλούσαν σκωτσέζικα, ψιχάλες, τρένο μέσα από τα δάση για το σπίτι, κόκκινο κρασί, 3d γυαλιά, godard, χάζεμα, χάζεμα, χάζεμα, μουσική, μακριές συζητήσεις, swod στο πικάπ, σοκολάτα πορτοκάλι, ύπνος
ηρεμία
ηρεμία
27.7.10
26.7.10
love letter #2
Ντιέγκο, αγάπη μου,
μην ξεχνάς ότι, μόλις τελειώσεις την τοιχογραφία, θα είμαστε πάλι μαζί, μια για πάντα,
χωρίς τσακωμούς ή τίποτα τέτοια, μόνο θα αγαπάμε ο ένας τον άλλο.
Πρόσεχε τον εαυτό σου και κάνε ό,τι σου λέει η Έμιλυ Λου.
Σε λατρεύω περισσότερο από ποτέ. Το κορίτσι σου, η Φρίντα.
(Γράψε μου)
Γράμμα της Φρίντα Κάλο στον Ντιέγκο Ριβέρα
μην ξεχνάς ότι, μόλις τελειώσεις την τοιχογραφία, θα είμαστε πάλι μαζί, μια για πάντα,
χωρίς τσακωμούς ή τίποτα τέτοια, μόνο θα αγαπάμε ο ένας τον άλλο.
Πρόσεχε τον εαυτό σου και κάνε ό,τι σου λέει η Έμιλυ Λου.
Σε λατρεύω περισσότερο από ποτέ. Το κορίτσι σου, η Φρίντα.
(Γράψε μου)
Γράμμα της Φρίντα Κάλο στον Ντιέγκο Ριβέρα
love letter #1
When you return I am going to give you one literary fuck fest - that means fucking and talking and talking and talking and fucking. Anais, I am going to open your very groins. God forgive me if this letter is ever opened by mistake. I can't help it. I want you. I love you. You're food and drink to me, the whole bloody machinery as it were. Lying on top of you is one thing, but getting close to you is another. I feel close to you, one with you, you're mine whether it is acknowledged or not. Every day I wait now is torture. I am counting them slowly, painfully. But make it as soon as you can. I need you. God, I want to see you in Louveciennes, see you in that golden light of the window, in your Nile green dress and your face pale, a frozen pallor as of the night of the concert. I love you as you are. I love your loins, the golden pallor, the slope of your buttocks, the warmth inside you, the juices of you. Anais, I love you so much, so much! I am getting tongue-tied. I can feel your soft mouth closing over me, your leg clutching me tight, see you again in the kitchen here lifting your dress and sitting on top of me and the chair riding around over the kitchen floor, going thump, thump.
γράμμα του Henry Miller στην Anaïs Nin
γράμμα του Henry Miller στην Anaïs Nin
24.7.10
faraway so close
τα road movies (και τα μαθήματα πολεοδομίας) μου κάνουν κακό. αποφάσισα όταν τελειώσω τη σχολή να ταξιδέψω απ' τη Νέα Υόρκη μέχρι τη Καλιφόρνια με αυτοκίνητο. Να κοιμάμαι κάθε βράδυ σε άλλο μοτέλ, σε άλλη πόλη. και να βίσκω στο κομοδίνο μου τη βίβλο. και να με κοιτάνε με μισό μάτι οι ντόπιοι στα μπαρ... να κατεβάζω στην έρημο την οροφή του αυτοκινήτου, να μου παίρνει τα μαλλιά ο αέρας και να μαυρίσω. και να ακούω σταθμούς με καντρι μουσική...
δεν έχω ιδέα
πώς μπορεί κάποιος με τόσο εκνευριστικά ψηλή φωνή ν' ακούγεται τόσο όμορφα...
απ' τη μία ακούω μια γάτα που τσιρίζει, απ' την αλλή... μ' αρέσει
είναι άδικο, δηλαδή. γιατί η δικιά μου ψηλή φωνή είναι ανυπόφορη όταν "τραγουδάω" ;
(επίσης, τα lo-fi βίντεο μ' σρέσουν σχεδόν περισσότερο απ΄τη lo-fi μουσική. μου θυμίζουν λίγο μία σκηνή απ΄το Paris, Texas, όπου παρακολουθούν μία εκδρομή στη θάλασσα που είχαν τραβήξει με την κάμερα, τις παλιές καλές εποχές...)
23.7.10
τζει τζει (εγκεν)
ενώ είχα ξεχάσει πόσο μ' άρεσαν τα πρώτα κομμάτια τους και τα επόμενα μ' άφηναν αδιάφορη, σήμερα άκουσα αυτό και ανατρίχιασα....
ταιμ λουπ
Kastanienallee, ο πιο hype δρομος του ανατολικού Βερολίνου, το 1994. Τώρα τα ενοίκια εκεί είναι απλησίαστα. Εστιατόρια, καφέ και μπαρ για να ξερνάς. και handmade-über-stylish tshirts των 100 ευρώ. μέχρι πριν λίγα χρόνια μερικά σπίτια ήταν κατειλημμένα. τώρα λίγα μέτρα πιο δίπλα ξεπουλάνε την ιστορία τους
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)